dead man’s diary

–Part 2 ng tula–
Ano ba tsong!? simulan na natin!
ayoko sa lahat yung lagi akong bitin!!
gusto kong lumayas, lahat dito’y nakaksawa,
mas masaya pang tumambay sa mundong tulala… (haay)
pare, atat na ata na talaga akong lumutang,
pipiliin ko pa yun, kesa sa normal na buhay lang (bakit hindi!?)

pagod na ko, gusto ko yung mundo’y bumagal,
tama, nababaliw na ‘ko! sugod nyo na ko sa Mental! (dali!!)
Sana ma naman matapos to bago lumabas yung araw…
Please, ayoko sa liwanag, baka ako matunaw!
Pagkatapos nating lumipad tsong, idadaan ko na ‘to sa tulog,
Promise ‘pre bukas, ako naman yung mambubulabog… =)

Today, My thought is about poetry.. something stupid to keep me sane…

-FLIGHT SEQUENCE-

Humanda! Itaas ang kamay, ibuka ang palad,
tumingala ka, tayo’y lilipad…
Huwag kang sisigaw, lahat dapat pabulong
yung muka mo tsong, lagyan ng talukbong…
nasaan na yung lighter, sindihan na yung kandila;
ayoko na sa bulok, gusto ko nang lumaya!!

Dali! ipakita na yang pinakatatago,
yung mabangis pa sa lason, mahal pa sa ginto.
Eto na ba, start na ba? e nasaan yung usok!?
Please naman, mapapatid na yung utak kong marupok!

nagsisimula na ba? ba’t nasa lupa pa ang paa?
Yung pakpak ko kanina pa nakabuka!
Simulan na ‘to bago Buwa’y maging bilog,
Tapusin na natin habang lahat ay natutulog (shhh)…

Ayoko sa lahat e yung may mga susunod at pupuna,
Ano tayo, yung Santo Papa?

–Part 2 later–

Haller sa lahat..

Ginising ako ng dati kong ka-opisina sa aking malubhang kinakailangang beauty sleep.. Namputsa, sarap sarap ng tulog ko tapos ginulo ako para makipaginuman (langya ka Chesthair!!! hehehe!) ayun ako naman si gago, nagsabi g "waaaahhh ok…" sabog mode ako, hndi ko alam yung ginagawa ko.. Hindi naman ako nagsisisi na pumayag ako.. Kaladkarin naman ako e.. hahaha!

Na-late ako sa tagpuan (as usual) nakita ko din yung walanhiya.. Walang pinagbago si kolokoy, mukha pa rin adik.. Since wala naman akong planong gumala that night, what the hell, kung saan tangayin, go lang..

Napag-usapan yung pupuntahan: metrowalk.. napagusapan yung gagawin: WALA. Off we went…

Ayun, found a place to "chill out" , isang overpriced bar.. Walang pera, pero gumigimik pa rin (adik noh?) Catching up lang siguro with the people/places of many years ago.. reminiscing, tawanan.. 2 lang kami, 2 men… (note: di kami bading)

Andami nang gnayari since nag-resign ako sa Evil empire… Dani nang nawala.. Extinct na yung species..konti na lang sila.. "whatever happened to the good old days" ang theme ng usapan.. totoo.. whatever happended to the good old days..

And the greatest surprise, akala ko punta sa Kubeta si kolokoy, Lo and behold! naakipagkilala pla sa isang pares ng babae across from where we are sitting.. (ignore atrocious grammar) well.. attactive yung girl na pinakilala sa akiin, tahimik most of the time.. What the heck, I just enjoyed the night.. masaya..

Pero in the end, mejo tinamaan ng lasing, pero masaya naman.. no regrets.. hehehe!

Random thougts dahil puyat..
1) If you don’t know what you are doing, How the hell would I know that YOU are doing!??

2) You can move faster in life if you travel light. Think of only things that matter most to you.

3) There is no such thing as a higher purpose to life. There is no higher purpose to life than the purpose you create for yourself.

4) Don’t spend your energy on things that will kill you… Spend it on things that will keep you alive.

What if the only keeps you sane suddenly disappeared? Worse yet, what if the very thing that keeps you sane turned against you? What then?

Something that will haunt you… the thing that was the lid of your insanity suddenly burst and flies away.. what will happen next..? What do you do..? Then you realize that the very same thing that you thought makes you happy is eating you inside and destroying who you are, what will you do..?

It’s been a month, a lot of demons are whispering in this crazed head.. A few things:
1) God is not dead. How can something that does not exist die..?

2) Better be prepared for the worst, than hope for the best.

3) expect nothing… chances are nothing will disappoint you…

As part of this blog series, I will be posting a couple of words for the day… You can read it or ignore It. the hell I care what you do with it! Its my therapy, I’m just casting out the demons in my head.

My thoughts for the day:

"We are all angels with one wing. If you want to fly you can: a) embrace another angel, b)grab on to another angel and force that angel to flap his/her wing, or c) kill another angel, rip off his/her wing and implant it on your back."

"The best motivations in the world are Hatred and Self-Interest. There are more things done because of these two than anything else."

Uy! Akala mo review ng palabas ni Kieffer Sutherland noh!? (tama man o mali yung spelling, wala akong pakialam)  Sorry! wrong ka dyan tol! Hindi to review ng kahit anong palabas sa TV, edad ko yan.. (opo, 24 na ako.. you don’t believe me? tang ina mo! hahaha!) kaka-24 ko lang ngayon.. and masaya ako dahil alcohol-poweded ang aking sinusulat sa yo ngayon (I thank my sponsors: San Mig Light, Chicharong bulaklak and Chicharong Chicken skin)… Masarap palang magsulat ng sabog (sorry, low tolerance ako sa alkohol), hindi ko alam ang sinusulat ko.. mamaya pag nahihimasmasan na ko, malalaman ko din..

Hmm.. 24 na ako, pero kulang pa rin.. malapit na deadline ko, wala pa akong natatapos.. Well, in fairness, wala pa naman talaga akong importanteng natatapos.. It’s either mid-project abandonment, tinatamad, o nagsawa… usually, its nagsawa talaga.. (pucha, konyo!!!) mabilis na akong tamarion, mabilis na akong mabagot.. wala na kasing mga bagay na exiting, wala na akong ka-share ng komentaryo ko sa buhay, at sa baluktot na pagtingin ko sa mundo.. Inaamin ko, cynical ako… sabi nga ng iba, bitter and negative… pero I’m happy to say na mas maganda yung kinahinatnan ng pagigging cynical ko.. Mas malinaw ang pagtingin ko sa mundo, buhay at ibang tao. Hinuhubad ang lahat ng good intentions, para makita ang mga bulok na pakana, ang mga maiitim na balak.. Oo marahil unggoy sila, pero mas gago akong unggoy…

Madali na akong mabagot.. Ayoko na pakinggan yung mga taong mahilig pakumplikahin ang buhay para lang magmukha silang superior.. Madalas, magtanong ka lang ng simpleng bagay, wasak na trip nila.. nakaktawa dahil simple naman ang buhay, mga gago lang ang nagpapakumplika dito.

Maraming nagsasabing bitter ang pagtingin ko sa buhay. Madalas kong sagot, "at leat hindi na ako gaanong nadi-disappoint". Masaya na kong sabihin na ganito talaga ang buhay… mapait, brutal ant simple. Hindi kailangan ng optimism, pessimism at kung anu-ano pang mga "-isms"… Isang  "-ism" lang ang mahalaga.. Realism.

Nakikita kong maikli ang magiging buhay ko.. Wala akong pakialam kahit gaano ito kaili, mahalaga, ginagamit ko ito.. Mas mabuti pang gamitin ko ang maikling buhay para gawin ang mga importanteng bagay para sa akin, kaysa sa magkaron ng mahabang buhay na nasayang lang. Mas nakaklungkot yun…

Hindi na ako naghaahnap ng higher purpose, yun bang purpose na tinakda ng diyos para sa akin. Sa aking pag-iisip, wala talagang diyos. And higher purpose ay ang purpose na gusto kong gawin sa buhay ko.. Wala nang pakialam ang mga tao sa paligid ko, o ang sasabihin ng madla sa mga plano ko.. Ang mahalaga, nakakatulog ako sa gabi, at gumigising ako na may ngiti sa mukha ko (kahit medyo sabog). Katarantaduhan lang ang god’s plan for life, dahil wala naman talagang god…

tinititigan ko ang screen, gusto kong magsulat.. pero ayokong magsulat…
nakakgapgd, nakaktamad…
ayokong mag-isip… gusto ko lang magsulat…
puro ako ellipsis, wala namang sense…
pag natapos na ako, pagtatawanan mo ang post na to dahil walang sense… sorry, wala talagang sense ‘to…

Gusto kong magsulat, gusto kong sabihin nilalaman ng utak ko, pero eto lang ung mga salitang naita-type ko…
Egg rolls at mamon
cellphone na walang load, lapis, na mapurol ang tasa
1991 toyota corolla, walng bumper, walang preno, tumama sa poste…
ang grotto ng Mahal na birhen sa garden, inihian ng pusa… may ipot ng daga ang Imahen ni Kristo na lumuluha ng dugo… sa noo…
post it, reminders… cleaners remain.
Vooolltess Fiiivvveeeah! Laser Sword! Noooo Prince Zardozz!!
Humming sounds…
(repeat 10x till fade)

bahala ka na magisip kung ano ibig sabihin nyan…

Chaos is the best way to live life, you’ll definitely don’t know what to expect… lol!!!!

Nakakatmad maglakad, nakaktamad dahil nakakpagod, madaling madumihan, mabagal. Hirap maglakad kapag umuulan, maputik at madaling mababasa. Mas maganda pang sumakay, mas mabilis, komportable pa. kung tutuusin, lately nagiging lakad lang. Lakad sa ulan. Mabagal, maputik, madaling mabasa, at nakakapagod. Andaming resistance, at parang naglalakad ka sa sidewalk… Habang nakikita mo ang sarili ming napuputikan, nababasa at napapagod, dinadaanan ka lang ng mga may sasakyan, uusukan, tatalamsikan ng putik at gagawing impyerno buhay mo… Ganito na ang byahe ko sa buhay… Isang mabagal na paglalakad sa ulan, pinapanood ang iba kong mga kasamang sumakay na lang. Mararating na nila ang paroroonan nila, yung gusto nilang puntahan. Samantalang ako, naglalakad na nga, iinuusukan pa….Wala na lang ako magawa kundi murahin sila… Balang araw, gaganti ako…

Masaya minsan makakitang mga taong nakita ang kaligayahan nila… buo na ang buhay, wala nang hinahanap…. Marahil yun ang gusto nila, dun sila masaya…

Napag-usapan na natin to… nakakatamad na pagusapan ang mga ganitong bagay… Lahat ng tao, ito na lang ang pinaguusapan.. Lovelife, romance, relationships… Hindi lahat ng gawain ng tao ay nakasentro lamang sa ganito… napaka-unfair namang isipin na para doon lang ang purpose ng tao… Nakakainsulto.

Habang may kalye, patuloy pa rin ang byahe ko… wala akong planong kumuha ng shortcut, hindi ko balak humanap ng masasakyan… gusto ko lang maglakad, gusto kong makita ang scenery ng buhay, slowly, but with utmost appreciation… at baka maybe, just maybe, makabanggaan ko ang taong makaksabay ko sa paglalakad papunta sa destinasyon ko…